Προϊστορίες...

Πριν συνεχίσετε να διαβάζετε το παρόν άρθρο, ρωτήστε τον εαυτό σας αν πιστεύει στη μοίρα, σε παραδόσεις, σε γούρια και τέτοια συναφή...
Αν όχι, παραβλέψτε ό,τι γράφετε παρακάτω και επιλέξτε κάποιο άλλο άρθρο(του ίδιου πάντα site...)
Δεν είναι τυχαίο ότι στον αθλητισμό,στα ομάδικα κυρίως αθλήματα ή σε αυτά που παρακολουθεί ο περισσότερος κόσμος αν προτιμάτε, ακούγεται πολύ συχνά η λέξη "προϊστορία". Ποια η προϊστορία της ομάδας Α με την ομάδα Β, ποια η προϊστορία στην έδρα της ομάδας Α, πόσες νίκες έχει ο προπονητής της ομάδας Α σε βάρος αυτού της Β και πολλά πολλά άλλα τέτοια. Πόσες παραδόσεις έχουν δημιουργηθεί χρόνο με το χρόνο με αποκλειστικό σκοπό να επιβεβαιωθεί κάποτε η ρήση "οι παραδόσεις είναι για να σπάνε".
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ακόμα και άνθρωποι του τζόγου επενδύουν στην προϊστορία ενός αγώνα, αφήνοντας κατα μέρους φόρμες, δυνατότητες παικτών, απουσίες και πολλά που θα έπρεπε να λαμβάνουν σοβαρά υπόψην.

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε χαρακτηρίσει γουρλίδικο ή γκαντέμικο κάποιο καφέ, κάποιο πρακτορείο, κάποιο γεγονός την ημέρα του αγώνα , κάποιο όνειρο ή καποιον φίλο? Πόσοι δε θεωρούμε ότι βάλαμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι για να αναδειχτεί η εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου πρωταθλήτρια Ευρώπης επειδή είδαμε όλα τα παιχνίδια στο ίδιο σπίτι, από την ίδια θέση και πίνοντας την ίδια μπύρα?¨

Ακόμα πόσες φορές όλοι εμείς που συμμετέχουμε σε κάποιον αγώνα, δεν έχουμε νιώσει στη ροή του παιχνιδιού πως ό,τι και να κάνουμε, όσο καλύτεροι και να είμαστε, υπάρχει μια ανεξήγητη και ανώτερη δύναμη που θα μας αναγκάσει να αφήσουμε τον αγωνιστικό χώρο με σκυμμένο κεφάλι.

Χιλιάδες γούρια, πολλά γήπεδα "φαντάσματα" δίνουν μια μυστηριακή νότα στον αθλητισμό.
Τον κάνουν ακόμα πιο απρόβλεπτο, ακόμα πιο συναρπαστικό.

Με τιμή,

Ραφαέλος

(το κόκκινο χελωνάκι που θα επιστρέψει σύντομα με την ποδοσφαιρική ανασκόπηση του 2007)