Τί ωραίο πράγμα να βλέπεις πυροτεχνήματα, σαν αυτά που παίζαμε μικροί, αλλά λιγότερο βαρετά .Εκείνα βλέπεις φίλε μου, έσκαγαν στον ουρανό.Μπαμ Μπουμ και τέλος. Αυτά που είχαμε χθές ήταν μακράν πιο διασκεδαστικά! Φεύγανε από στυλό και "σκάγανε" πάνω σε ανθρώπους!
Μ'αυτά κ μ'αυτά ρε μπαγάσες ΑΕΚτζήδες με κάνατε κ θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια.Τι ωραία πάρτυ τότε. Με μουσικές άλλοτε δυνατές και γεμάτες ρυθμό, και άλλοτε πιο μυστηριακές κ έντεχνες...Με στίχους άλλοτε σαχλούς και άλλοτε γεμάτους νοήματα......
"Μια φωτοβολίδα, μες τη νύχτα σκάει
κι ας ξαναγυρνάει, πίσω η σελίδα..
Όλα είναι ίδια, αν δε τ' αγαπάς
όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας..."
No comments:
Post a Comment